Niedziela, 19 listopada 2017 r.
    
        O nas/Artykuły/Znak Imienia Jezus  

Znak Imienia Jezus

Godło historyczne

"Będziecie się nazywały: Siostry Imienia Jezus". Tak podczas rozmowy rozstrzygnął wątpliwości matki Maryli biskup Kazimierz Ruszkiewicz. Pomysłów było kilka. Ojciec Honorat pragnął, byśmy nosiły nazwę "Siostry Jezusowe". Matka Założycielka Sł. Boża Maria Witkowska najpierw myślała o zgromadzeniu "Nazareckim" ze względu na naturę naszego życia - naśladowanie ukrytego i pracowitego życia Jezusa i Jego Matki w Nazarecie. W pierwszym projekcie ustaw pojawiła się jednak inna propozycja "Towarzystwo Jezusowe pracy i wynagradzania". Z tym pomysłem zapewne wiązało się umiłowanie przez Marylę św. Stanisława Kostki oraz hasło naszej rodziny "Na większą chwałę Boga w Eucharystii ukrytego", bardzo podobne do tego, jakie mają Jezuici. Kłopot polegał na tym, że istniały już zgromadzenia o wymienionych nazwach, ciągle zastanawiano się nad odpowiednią nazwą dla naszej rodziny zakonnej. Ponieważ matka Maryla "pragnęła Imieniem Jezus ozdobić Zgromadzenie, które założyła", wszystko skupiało się wokół Tego Świętego Imienia. Stąd ostatecznie nazwa, którą obecnie mamy.

Tak wyglądały historyczne korzenie naszej nazwy, a chyba właściwiej byłoby powiedzieć naszego Imienia, a duchowe? Bo przecież to nie przypadek zrządził, że zostałyśmy obdarowane Świętym Imieniem Jezus. Co to oznacza zarówno dla całego zgroamdzeniacji, jak i dla każdej z osobna? Jakie zadania i kierunki rozwoju wyznacza, a także jakie daje obietnice i jakie nadzieje?

"Duchowość Sióstr Najświętszego Imienia Jezus symbolicznie wyraża godło Zgromadzenia, którym jest krzyż, a na nim hostia z wyrytymi literami: IHS" (Konstytucje Zgromadzenia Sióstr Najświętszego Imienia Jezus). Wiadomym jest, iż najwcześniejsze godło, narysowane ręką Założyciela wyglądało inaczej. Był to krzyż, na nim hostia, na hostii zaś wyryte Oblicze Jezusa. Poniżej znajdowały się jeszcze tzw. klucze św. Piotra, skrzyżowane i połączone łańcuchem, a nad krzyżem Oko - symbol Bożej Opatrzności. Ten symbol wyraża bardzo jasno główne rysy duchowości: cześć Oblicza Jezusa ukrytego w Najświętszym Sakramencie, kult Eucharystii, ofiarę za Kościół.

Na samym początku naszego istnienia jednym z patronów zgromadzenia był św. Bernard ze Sjeny. Był on miłośnikiem i czcicielem Imienia Jezus. To franciszkanie, a on szczególnie rozpowszechnili kult tego Imienia w XIV wieku i za ich przyczyną weszło do liturgii wspomnienie Imienia Jezus, czczone na początku 19 stycznia - w dzień urodzin matki Maryli, dziś przez nas obchodzone jako święto patronalne 3 stycznia. Istnieje krzyż św. Bernarda. Ten krzyż ma taką samą postać jak nasze godło. Krzyż, a na nim hostia z wyrytym IHS. To nie mógł być przypadek. Bardzo podobne godło mają również oo. Jezuici i oni także genezę swego godła wywodzą od św. Bernarda. Być może właśnie ich godło było jakąś wskazówką w poszukiwaniach naszych Założycieli odpowiedniego znaku dla nowej rodziny zakonnej.

Pozostaje jeszcze wyjaśnić owo IHS. Otóż jest to znak Imienia Jezus, znany we wczesnej tradycji chrześcijańskiej. Już około dwusetnego roku Imię Jezus - IHCOYC - było skracane do dwóch liter pisanych obok siebie IH, splecionych tak, że przedłużona kreska poprzeczna ety (H) obejmowała umieszczoną przed nią lub w nią wpisaną jotę (I); w ten sposób powstawał tajemny znak krzyża. Wszystkie te przykłady poświadczone są przez inskrypcje w katakumbach z III wieku. Od IV wieku dodawano do IH jeszcze C (S - grecka sigma). Wskutek latynizacji IHC powstało IHS (mniej więcej od VII wieku). Gubiąc pierwotne znaczenie zaczęto rozmaicie tłumaczyć np. In hoc Signo ([domyślnie Vinces] - w tym znaku zwyciężysz, bądź Jesus hominum Salvator - Jezus ludzi Zbawiciel. Właściwe rozumienie na nowo odkrył i rozpowszechnił św. Bernard.

Naznaczenie Imieniem Jezus jest ogromnym darem, zaufaniem za strony Boga, ale również wyzwaniem, zadaniem, zobowiązaniem. Z woli samego Pana, mamy być Ikoną Jego Imienia na ziemi, imię zaś jest ikoną osoby (por. KKK 2158). "Wśród wszystkich słów Objawienia jest jedno szczególne, które jest objawieniem Jego imienia. Bóg powierza swoje Imię tym, którzy w Niego wierzą; objawia się im w swoim osobowym misterium. Dar imienia jest znakiem zaufania i zażyłości. "Imię Pańskie jest święte" ( KKK 2143). Jezus z hebrajskiego Jehoszuach (lub krócej Jeszuach, Jeszu) oznacza "Bóg zbawia", "Jahwe jest zbawieniem". "Na Imię Jezusa zegnie się każde kolano istot niebieskich, ziemskich i podziemnych" (Flp, 2,10). Imię określa tożsamość i posłannictwo Jezusa. On sam o sobie mówi przed męką: "Już teraz zanim to się stanie, mówię wam, abyście, gdy się stanie, uwierzyli, że Ja jestem" (J, 13, 19). To nie jedyne miejsce w Piśmie Świętym, w którym nazywa siebie Imieniem Boga Jahwe - Ja jestem. W ten sposób objawia, kim jest. Stąd zadanie dla nas bycia żywym obrazem Boga dla braci i sióstr, każdy nasz czyn, myśl, słowo, ma Jego objawiać.

Czujemy, że złożony w nas dar przerasta nas, nasze możliwości, ale przecież wiemy, że to Imię niesie również obietnice, daje nadzieję. "Z powodu imienia mojego będziecie w nienawiści u wszys- tkich. Ale włos z głowy wam nie spadnie" (Łk 21, 17-18). "O cokolwiek prosić Mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię"(J 14, 14).

Wielu chrześcijan umiera, jak św. Joanna d'Arc z imieniem "Jezus" na ustach" ( KKK 435). My każdej siostrze śpiewamy, gdy odchodzi do Pana: "szeptem ostatnim w ostatniej godzinie, co ze zbolałych moich warg popłynie niech będzie w ufnej łzie o Jezu imię Twe" (Hymn Zgromadzenia).

Kończąc, chcę podziękować Tobie dobry Boże, że obdarowałeś mnie i moją rodzinę zakonną swym Imieniem, że pozwalasz mi odkrywać tożsamość i godność Siostry Imienia Jezus. "Niech Imię Jezus w czasy nieskończone, Imię najsłodsze będzie uwielbione"

s. Gerarda


youtube

Copyright©ZSIJ    Ostatnia aktualizacja 2 X 2017 r.