Niedziela, 19 listopada 2017 r.
    
        Różne/Proces Beatyfikacyjny  
grób Sł.B. M. Witkowskiej

Na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, po przeciwnej stronie Alei Zasłużonych, na jednym z pomników widnieje napis: „Życia świętego niewiele dni, owoce jego trwać będą na wieki”. Jest to grób młodej kobiety, niespełna trzydziestoletniej – Marii Franciszki Witkowskiej - założycielki Zgromadzenia Sióstr Najświętszego Imienia Jezus. Jedynym celem jej życia była wielka świętość. Pragnęła, „aby jej życie było świętym szaleństwem krzyża”. Chciała sama ukochać Boga bezgranicznie i uczynić wszystko, aby inni mogli Go również pokochać. Treścią jej życia był Jezus – Jezus z Nazaretu, ubogi, spracowany, ukryty, Jezus na Krzyżu zbawiający nas, a tak sponiewierany, tak mało do siebie podobny, Jezus w Eucharystii, zbyt mało kochany i często tam znieważany, Jezus w Mistycznym Ciele, jakim jest Kościół. Przyświeca nam przykładem wielkiej miłości Boga, posłuszeństwa, ofiarnej pracy dla bliźnich, zaparcia się siebie, aż do ofiary z życia za Kościół. Po śmierci mówiono: „był to płomień miłości i żarliwości o chwałę Bożą, który zgasł za prędko”. Siostry są przekonane, że u zarania tworzenia się Zgromadzenia otrzymały wyjątkowy skarb – świętą. Już za życia niektórzy tak ją postrzegali. Jeden z kapłanów zapytawszy proboszcza: „Podobno masz w parafii świętą?”, usłyszał odpowiedź, „Wiem o tym, Witkowska”.

Mimo, takiego przekonania oraz licznych łask doświadczanych za przyczyną Matki Franciszki, proces beatyfikacyjny rozpoczęto dopiero w sto lat po jej śmierci. Dnia 12 października 1996 r. w kaplicy Domu Generalnego Zgromadzenia Sióstr Najświętszego Imienia Jezus rozpoczął się Proces Beatyfikacyjny Sługi Bożej Franciszki Marii Witkowskiej na stopniu diecezjalnym. Pierwszej sesji publicznej przewodniczył Jego Eminencja Józef Kardynał Glemp Arcybiskup Metropolita Warszawski Prymas Polski. Podczas sesji został powołany Postulator Procesu i Trybunał Beatyfikacyjny.

Następne sesje (w liczbie 43) zostały objęte tajemnicą. Podczas nich m. in. przesłuchano świadków oraz członków komisji historycznej.

Ostatnia sesja - publiczna zamykająca proces na szczeblu diecezjalnym odbyła się 6 września 2001 r. Przewodniczył jej Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Tadeusz Pikus - Delegat Arcybiskupa Metropolity Warszawskiego. Akta procesu zostały przewiezione do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie.

Album


youtube

Copyright©ZSIJ    Ostatnia aktualizacja 2 X 2017 r.